Kendimdeyim Korkma!

Çok kin ve nefret doluyum.Herşeye karşı...
Aslında düşündüğüm birşey yok ama içimde olağanüstü bir nefret var.Uyuz olduğum anlayışlar, hoşuma gitmeyen oluşumlar var.Kendimi ifade ettiğim heryerde farklı algılanıyorum."O" Yok diyorum "o" kim diyorlar.Anlatmaya başlayınca suçlu, hasta yada şizofren oluyorum.Fikirlerimi söylüyorum vede iddaa ediyorum ki bu doğru! Yeni bir takikatın oluşumu içinde gibi hissediyorum kendimi.Çok fazla dinleyenim ama inanmayanım olacak bunu biliyorum.Kendimi Reis gibi hissetmeye başlamam içten bile değil.Seminerler düzenleyip insanların beynini çok kolay yıklayabileceğimi de biliyorum.Anlatmak istemiyorum anlayış ve düşüncelerini değiştirmek için ama anlatma! derken bile aslında merak ettiklerini biliyorum.
Biliyorum ki anlattıkça daha kötü yerlere gidecek heryer.Anlattıkça kimileri tarafından yargılanıp kimileri tarafından baş tacı yapılacağım ama anlatmak istiyorum tecrübelerimi, araştırmalarımı...

Birçok kişiye anlattım "O" diye birinin olmadığını saatlerce...Utanmadan sıkılmadan amacım insanların beynini yıkamak değil.İhtimalleri yüzlerine vurmak...Heh keşke olsa "o" dedikleri şey keşke olsa da beni cezalandırsa.Vede gururlansa benimle benim yarattığım varlık benden daha inandırıcı diye....

Aslında insanoğlu sadece inanmak istediklerine inanır.Eğer inanmak ona yarar sağlayacaksa inanır.Farklı da düşünceler olabilir ama ben biliyorum ki "O" nun elçileri diye bizlere anlatılan benden biraz daha zeki olan insanlar...Helal olsun ellerini de öpmek lazım o ayrı...O kadar insanı etkileyebilmişler.O kadar insanı inandırabilmişler "o"na.

Keşke...Keşke "O" olsa da beni cezalandırsa ve gururlansa benle, "O"ndan daha çok etkileyebildiğim için insanları...